Udział pszczelarzy w akcji zadrzewiania kraju
tekst: Stanisław Rychłowski
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 9, wrzesień 1960 — Stanisław Rychłowski
Stanisław Rychłowski
strona 268
Podstawowym warunkiem w każdej hodowli jest zapewnienie środków żywności dla hodowanych zwierząt. Gdy było mało pasiek, pszczoły znajdowały pod dostatkiem surowców, z których robiły miód. Obecnie coraz wyraźniej odczuwa się w wielu miejscowościach brak tych surowców. Z pól znikają chwasty niszczone środkami chemicznymi, chwasty, które do niedawna stanowiły podstawę egzystencji wielu pasiek i zbiorów miodu towarowego. Należy więc koniecznie znaleźć inne źródła, z których pszczoły będą czerpać surowce potrzebne im do wyżywienia własnego i produkcji miodu towarowego.
Obok roślin motylkowych i oleistych, które wprowadza kultura rolna, bardzo ważną rolę spełniają drzewa i krzewy nektarodajne. Drzewo raz zasadzone przez długie lata obdarza pszczoły nektarem i pyłkiem, nie zabierając miejsca roślinom uprawnym. Wszędzie znajdzie się na nie miejsce — i po wsiach i w miastach. Nie zapominajmy o tym, że dla wytworzenia 1 kg miodu pszczoły muszą oblecieć miliony kwiatów, że tych kwiatów musi być miliardy, aby miało to jakiekolwiek znaczenie dla produkcji obliczanej w tonach, że jedno drzewko choćby najbardziej obficie nektarujące i gorliwie oblatywane przez pszczoły, nie może dać beczki miodu.
W akcji zadrzewiania dopomoże nam Uchwała Prezydium Rządu z dnia 19.III.1955 r. (Monitor Polski nr 30, poz. 294) oraz program uczczenia 1 000-lecia istnienia Państwa Polskiego sadzeniem drzew.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
