Trojeść amerykańska
tekst: Kazimierz Emelber
Pszczelarstwo, Rok II, nr 4, lipiec–sierpień 1951 — KAZIMIERZ EMELBER
KAZIMIERZ EMELBER
strona 13
Trojeść amerykańska, zwana czasem syryjską (Asclepias Cornuti Decn. = A. siriaca L.) zyskuje coraz większe uznanie wśród pszczelarzy dzięki swej niezwykłej miododajności. Pochodzi z Ameryki Północnej i ze względu na bardzo dekoracyjny wygląd bywa często uprawiana w ogrodach.
Jest to roślina trwała o łodydze prostej, 1—2 m. wysokiej i krótko owłosionej. Liście osadzone na krótkich ogonkach, eliptyczne, spodem szaro kutnerowate i przypominające nieco hodowanego w doniczkach fikusa. Kwiaty, o silnej woni, zebrane po 40—80 sztuk w podbaldachowatych kwiatostanach, osadzonych w kątach górnych liści. Na łodydze bywa 3—10 takich kwiatostanów. Korona mięsista, różowa lub czerwona i wraz z kielichem odgięta ku dołowi, przez co w środku kwiatka odkrywa się gardziel z pięciu bladoróżowymi nektarnikami na dnie lejkowatych wgłębień. Pyłek zlepiony jest razem, tworząc maczużkowate pyłkowiny. Są one wyposażone w specjalne urządzenia chwytne, które łapią owady za odnóża i to tak silnie, że owad może się oswobodzić tylko przez wyrwanie pyłkowiny, którą w całości przenosi ze sobą na następne kwiaty. Pszczoły są owadami silnymi i wyrwanie pyłkowiny przychodzi im dość łatwo. Obserwując je, zbierające nektar z trojeści, możemy zauważyć, że końce ich odnóży są nimi oblepione jak frędzlami, co zabezpiecza je do pewnego stopnia od wpadania w pułapkę na następnych kwiatach. Pyłku z trojeści pszczoły nie zbierają.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
