Tak prowadzi gospodarkę pasieczną Brat Adam

tekst: Z. Gronowski

Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 9, wrzesień 1966 — opracował mgr Z. Gronowski

strona 9

winieta działu „ZA GRANICĄ” — jasna kula ziemska z napisem na ciemnym kwadracie

Pod tym tytułem G. Herold w styczniowym nume-[?] „Der Imkerfreund” omawia zasady gospodarki pasiecznej owego znanego pszczelarza angielskiego i rozważa aktualność tych zasad w warunkach bawarskich.

Stwierdzenia i wnioski, które mogą wyłonić się również w warunkach polskiej gospodarki, skłaniają do podzielenia się treścią tego artykułu.

Brat Adam Kehrle prowadzi pasiekę w południowo-zachodniej części Anglii. Lato tu chłodne, zima ciepła, opady atmosferyczne bardzo wysokie, pożytki letnie są słabe, główny pożytek późny z wrzosu obficie nektarującego w niektóre lata.

Ul. O właściwościach ula powinien decydować wzgląd na warunki pracy pszczelarza, nakład jego trudu i czasu potrzebnego do wykonania prac pasiecznych w ciągu roku.

Obowiązuje zasada — prosto, tanio i mało przyborów. Brat Adam wybrał typ ula ustawionego na powietrzu, obsługiwanego z góry, o części gniazdowej jednokorpusowej z półnadstawkami.

Konstrukcja ula jest oparta na dużej ramce gniazdo-[?] o wymiarach zmodernizowanych dadanowskich (46 × 27 cm), na 12 ramkach w części gniazdowej i 10 pogrubionych półramkach w części nadstawkowej.

Przestrzegano, że w tak wielkiej części gniazdowej pszczoły będą składały cały zapas miodu. Jednakże na przestrzeni lat 1924—1930 okazała się słuszna zasada dużej części gniazdowej; w takich ulach w identycznych warunkach pożytku wrzosowego pszczoły zebrały więcej miodu.

Zdaniem Brata Adama duża część gniazdowa ula nie dla każdej okolicy jest odpowiednia. Nie nadaje się ona szczególnie tam, gdzie występuje wczesny pożytek. Na tak duże gniazdo jest wymagana pszczoła czystej rasy o dużych możliwościach rozmnażania oraz najlepsza hodowla matek. Jako odpowiadającą tym wymaganiom uznano pszczołę włoską sprowadzoną do Anglii po wyginięciu tam na skutek powszechnej zarazy roztoczowej pszczoły miejscowej.

Ustawienie uli na toczku. Zależnie od rasy pszczoły mniej lub więcej błądzą, a w każdym razie błądzą więcej niż się powszechnie przypuszcza.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy