SZKODLIWOŚĆ DDT DLA PSZCZÓŁ
tekst: Stanisław Kirkor
Pszczelarstwo, Rok III, nr 5, maj 1952 — Doc. dr STANISŁAW KIRKOR
Doc. dr STANISŁAW KIRKOR
strona 7
Zjadliwość dla pszczół wielu środków chemicznych stosowanych w rolnictwie i ogrodnictwie, a przede wszystkim zjadliwość preparatów arsenowych, jest znana już od dawna. Wprowadzenie przez Szwajcarów w 1937 roku (wynaleziony w 1874 roku przez Zeidlera) związku chlorowego znanego powszechnie pod nazwą DDT (dichloro - diphenyl-trichloroethan), kontaktowo-jelitowego środka owadobójczego, wzbudziło początkowo wielkie nadzieje. Środek, ze względu na swe wybitne właściwości owadobójcze, został wkrótce rozpowszechniony na wielką skalę przy zwalczaniu pasożytów roślinnych, zwierzęcych i ludzkich. Jest to biały proszek stanowiący mieszankę 5% właściwego preparatu i 95% talku, znany pod nazwami: DDT, Gesarol lub SS-5.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
