Słuszność jest po stronie specjalizacji

tekst: Zofia Chomińska

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 2, luty 1968 — Z. Chomińska

Z. Chomińska

strona 19

winieta działu „Z życia naszej spółdzielczości”

W białostockim środowisku pszczelarskim coraz częściej mówi się na powyższy temat. Działacze tego terenu zdają sobie sprawę z faktu, że jak długo pszczelarstwo będzie traktowane po amatorsku, tak długo też trudno marzyć o intensywnej i nowoczesnej gospodarce pasiecznej. Dotychczas, niestety, olbrzymia większość pszczelarzy białostockich — to amatorzy, mający drobne, kilkupniowe pasieki. Bardzo często rozwój takich pasiek pozostawiany jest własnemu losowi. Wiemy, co się za tym kryje: niska wydajność, rozprzestrzenianie chorób i wszystkie straty wynikające z niewłaściwie prowadzonej gospodarki, z braku dostatecznego zainteresowania.

Pszczelarz mający dużą pasiekę traktuje ją serio. Nierzadko jest ona podstawą jego utrzymania, a więc czyni wszystko, aby dochód z niej był jak największy. Właściciel dużej pasieki nie może sobie pozwolić na popełnianie błędów, nie chce być bity po kieszeni, uczy się i czyta; w rezultacie stosuje formy gospodarki nowoczesnej, które nie zawodzą (pisał na ten temat kol. R. Żukowski w nr 11/66).

Pasieka przemysłowa — to wynik specjalizacji pszczelarza, który nie musi dzielić swego czasu na sprawy różne. Poświęca go w całości swej pasiece. W porę zrozumiał, że w dobie daleko posuniętej specjalizacji w każdej dziedzinie gospodarki narodowej — nie ma miejsca dla „omnibusów” również w pszczelarstwie. Tak rozumujący pasiecznik wygrywa.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy