Skuteczność Apiwarolu AS w latach 1981-2009
tekst: Adam Dzierżawski, Wojciech Cybulski, Dorta Krasucka, Agnieszka Klimowicz
Pszczelarstwo, Rok LXII, nr 2, luty 2011
Warroza wywołana przez Varroa destructor jest zaraźliwą chorobą pasożytniczą czerwiu zasklepionego, trutni i robotnic o charakterze enzootycznym. W Polsce choroba pojawiła się w 1980 roku i początkowo rozwijała się bardzo dynamicznie. W 1984 roku tylko 3 województwa były wolne od zarazy. Szybkość rozprzestrzeniania się warrozy oraz rozmiary notowanych strat były istotną przyczyną poszukiwania metod rozpoznawania i zapobiegania chorobie oraz koniecznością udostępnienia skutecznych leków i sposobów jej zwalczania. Pierwszą grupą środków leczniczych, które zastosowano do zwalczania warrozy były preparaty roślinne, jak kolendra, macierzanka, anyż, lebiodka pospolita i inne. Natomiast pierwszą substancją farmakologicznie czynną zastosowaną w lecznictwie światowym do zwalczania warrozy była fenotiazyna używana w formie odymiania lub aerozolu w dawce 0,5 do 1,0 g/rodzinę. W Polsce używano również fenotiazyny w formie i dawkach analogicznych do stosowanych wcześniej w innych krajach oraz akarotoks, siarkę, waroasin, tedion, polyakaratoks, sulfenon, galecron, w tym również olejki eteryczne. Używane ówcześnie preparaty niekiedy niekorzystnie wpływały na rodziny pszczele i miały zróżnicowaną wartość terapeutyczną. Mimo usilnych działań administracji weterynaryjnej, organizacji pszczelarskich i stosowania przez pszczelarzy dostępnych środków, warroza postępowała i przynosiła duże straty. W tej sytuacji rozwiązaniem z wyboru było poszukiwanie nowych substancji farmakologicznie czynnych i opracowanie nowych leków do zwalczania warrozy, które byłyby skuteczne, bezpieczne i nieszkodliwe.
W podejmowanym leczeniu stosowano szereg leków oraz różne metody ich aplikacji. Początkowo były to preparaty pochodzenia roślinnego, następnie proste, powszechnie znane substancje, jak naftalina, tymol, siarka, kwasy organiczne i inne. Można przyjąć, że zwalczanie tej groźnej choroby to ciągłe poszukiwania nowych substancji czynnych. Jak podaje Bieńkowska, w Europie przetestowano około 180 substancji, spośród których tylko nieliczne okazały się skuteczne i nieszkodliwe dla pszczół. Do zwalczania warrozy również w Polsce stosowano w praktyce różne substancje czynne. Amitraza jest jedną z pierwszych po fenotiazynie syntetycznych substancji farmakologicznie czynnych, która okazała się skuteczna w zwalczaniu warrozy i wciąż pozostaje lekiem z wyboru w kraju i na świecie. W praktyce amitraza sporządzana jest do stosowania w formie aerozolu (oprysku) lub fumigacji w wyniku spalania tabletki (I generacja) i plastikowego paska nasyconego lub pokrytego substancją czynną, z której ulega ewaporacji (III generacja).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
