„Sieję na wszystkie wiatry”
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 5, maj 1981
strona 7
O kwiatach, nektarnikach i nasionach rozmawiamy z Panem dr. Mieczysławem Lipińskim, znanym autorem książki „Pożytki pszczele”, której trzecie wydanie ma się ukazać w tym roku. Artykuły Pana doktora w „Pszczelarstwie” najczęściej można było czytać w latach pięćdziesiątych. Jego zainteresowanie roślinami pszczelarskimi sięga jednak wielu lat wstecz i z tej, między innymi, okazji przeprowadziliśmy redakcyjną rozmowę.
1. Już od 50 lat zajmuje się Pan roślinami miododajnymi oraz ich rozmnażaniem, a także wzajemnym powiązaniem kwiatów i zapylających je owadów. Jak to się zaczęło?
Było to wiosną 1931 roku. Wprawdzie z pszczelarstwem i roślinnością, która dostarcza pszczołom pożytku, zżyłem się niemal od dzieciństwa, a zamiłowanie to mogłem zdobyć w pasiece ojca, lecz dopiero w roku 1931 otrzymałem nasiona takich obficie nektarujących, ale nieznanych mi przedtem roślin, jak facelia, ogórecznik, przegorzan i pszczelnik mołdawski. Niewielkie porcje tych nasion, za zwrotem tylko znaczka pocztowego, rozsyłał Juliusz Brudkowski, który mieszkał na ulicy Wareckiej 12, a więc niemal naprzeciwko miejsca zebrań dzisiejszego Warszawskiego Klubu Pszczelarza. Prowadził on dział pszczelarski w „Gazecie Świątecznej”. Był to tygodnik przeznaczony dla rolników, założony jeszcze przed pierwszą wojną światową przez znanego w zaborze rosyjskim wielce zasłużonego działacza społecznego i oświatowego Adama Prószyńskiego, występującego w tamtych czasach pod pseudonimem „Promyk”.
Oprócz nasion udzielił mi pan Brudkowski wielu cennych dla mnie informacji o roślinach miododajnych. Dowiedziałem się również, że nasiona mało znanych roślin pszczelarskich otrzymał on przed kilku laty z uniwersyteckiego ogrodu botanicznego w Wilnie. Rozprowadziłem później wśród pszczelarzy w kraju nasiona wielu gatunków roślin miododajnych pochodzących z różnych stron Polski i świata, a spotykany już dziś wszędzie przegorzan kulisty (dwuletni), przekazywany pszczelarzom przeze mnie, później i przez innych kolegów z rąk do rąk — pochodzi właśnie stamtąd.
Z otrzymanych nasion zaraz założyłem przy pasiece ojca poletka obserwacyjne i już w lecie mogłem obejrzeć pracę pszczół na facelii, ogóreczniku i pszczelniku mołdawskim. Przegorzan zakwitł w roku następnym i budził zdumienie wszystkich łodygami dorastającymi do 2,5 m wysokości, zakończonymi pięknymi kulami kwiatostonów niemal oblepionych przez pszczoły.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
