Racjonalnie planować żywopłoty miododajne

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 10, październik 1967

strona 6

winieta działu — rysunek liścia i kwiatu koniczyny z napisem „pożytki i zapylanie”

Na ogół przy zakładaniu żywopłotu bierze się u nas byle jaki gatunek krzewu, który łatwo kupić w szkółkach po najniższej cenie, i nie zastanawiając się nad jego właściwościami wysadza się przy ogrodzeniu. W rezultacie takiego nieoględnego postępowania mamy teraz wszędzie pełno żywopłotów z ałyczy, którą zachwalano jako dobrze chroniący, kolczasty i gęsty krzew, łatwo bowiem było hodować ją masowo w szkółkach po konkurencyjnie niskiej cenie. Żywopłoty z ałyczy stały się jednak rozsadnikiem groźnych szkodników drzew owocowych, a zwłaszcza śliw węgierek, ponieważ w owocach ałyczy żeruje licznie pierwsze pokolenie (gąsiennice) owocówki śliwkóweczki, z którego wylęga się w sierpniu — wrześniu wielka liczba motylków składających z kolei jaja na owocach śliw ogrodowych i wskutek tego większość owoców węgierek jest w ostatnich latach coraz bardziej robaczywa.

W związku z koniecznością szybkiej likwidacji żywopłotów z krzewów ałyczy, powstaje problem wybrania najodpowiedniejszych gatunków krzewów dla zastąpienia ałyczy nowymi żywopłotami i trzeba nad tym zastanowić się bardzo poważnie, aby nie popełnić znowu podobnych błędów. Przede wszystkim należałoby wybrać na nowe żywopłoty najwartościowsze krzewy miododajne ,ale wybór ten musi poprzedzić dokładne rozważenie potrzeb pszczelarstwa, a jednocześnie uwzględnienie zastrzeżeń ochrony drzew i krzew[nieczytelne] owocowych przed szk[?]dnikami.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy