Sezony pszczelarskie ubiegłych lat
tekst: Jan Mazurek
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 8, sierpień 1957 — JAN MAZUREK
JAN MAZUREK
strona 232
Kontrolowanie wyników w miodzie poszczególnych rodzin pszczelich jest pracą dodatkową i pochłania pszczelarzowi dość dużo czasu, zwłaszcza że praca ta przypada w czasie miodobrania, a więc w okresie pełnego sezonu, kiedy właśnie tego czasu jest najmniej. Dodatkowa ta praca opłaca się jednak bardzo, gdyż dopiero wtedy daje pszczelarzowi pełny obraz wielu zagadnień z hodowli pszczół, zwłaszcza gdy wyniki te powiąże się z innymi spostrzeżeniami i notatkami pasiecznym, z ilością zapasów zimowych, przezimowaniem, ilością czerwiu w poszczególnych okresach, wiekiem matki, danymi wagowymi ula kontrolnego, stanem pogody itp. Wielu pszczelarzy skwapliwie kontroluje wyniki, ale wtedy gdy jakiś z pni da — w porównaniu z innymi — rekordową ilość miodu. Oczywiście taka kontrola nie ma żadnego praktycznego znaczenia. Zwracanie uwagi na takie wyniki, to tylko oszukiwanie samego siebie, bo przeważnie, gdyby z takiej pasieki wyprowadzić przeciętną, to z reguły wypadłaby bardzo słabo. Dla osiągnięcia istotnych korzyści z kontrolowania wyników wydajności w miodzie, konieczna jest praca systematyczna, ciągła, w odniesieniu do wszystkich rodzin w pasiece, i to na przestrzeni wielu lat. Dopiero wtedy możemy dobrze poznać swoją pasiekę i poszczególne rodziny, a naprawdę warto poświęcić czas i trud, by to osiągnąć, bo każda rodzina pszczela to odrębny świat, to odrębne zalety i wady, to odrębność, którą podobnie jak u ludzi możemy nazwać indywidualnością, tj. właściwością tylko samą w sobie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
