Ubiegły sezon w pasiekach

tekst: Antoni Fordoński

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 12, grudzień 1955 — Antoni Fordoński

winieta działu „Z naszych pasiek” — rysunek drzewa i rzędu uli

Antoni Fordoński

strona 18

Z Wybrzeża

Rozwój pasiek na Wybrzeżu postępuje intensywnie. W PGR, spółdzielniach produkcyjnych i u chłopów indywidualnych powstają nowe pasieki. Istniejące już — powiększają swój stan liczebny. Ogólnie przyjęła się tu gospodarka wędrowna. Wielu pszczelarzy pobudowało sobie rozbieralne pracownie i wozy-pracownie, a inni — pawilony przewoźne, wszystko dla ułatwienia pracy przy wędrówkach. Niektórzy, zwłaszcza starsi wiekiem, wywieźli pasieki na miejsca stałe, gdzie stoją zimą i latem, a pszczelarze do nich dojeżdżają.

Kontrola stanu zdrowotności pasiek jest prowadzona w dalszym ciągu, wydawane są zaświadczenia zdrowotności przez służbę weterynaryjną. Wywóz pasieki bez uprzedniego zbadania stanu zdrowotności przez kontrolerów i bez wspomnianego zaświadczenia jest wzbroniony pod groźbą kary administracyjnej do 3 tys. zł.

Rok 1954 był lichy, wielu niedbałych pszczelarzy nie zaopatrzyło dostatecznie pni na zimę i nastąpiła katastrofa. Mimo starań, pożyczek dla pszczelarzy nie było. Rodziny pszczele poszły do zimowli bez zapasu pyłku i z niewielką ilością zapasów miodu i syropu. Nastała ostra, bardzo długa zima i wiele pasiek zostało zdziesiątkowanych. W wielu wypadkach pozostała przy życiu połowa pni.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy