Rozważania o dochodzie pszczelarza
tekst: Czesław Nowakowski
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 4, kwiecień 1960 — Czesław Nowakowski
Czesław Nowakowski
strona 97
Koszt wyprodukowania 1 kg miodu nie jest nam znany. Nawet w Stanach Zjednoczonych A. P. problem ten jest otwarty, jak to możemy wnioskować z nawoływania o prace w tym kierunku. W naszych warunkach może nie stanowi to zagadnienia aż tak ważnego, decydująco wpływającego na istnienie pasiek, bo pszczelarstwo w Polsce w rzadkich tylko wypadkach traktowane bywa jako „przedsiębiorstwo“ dochodowe. Mimo wszystko warto zapisywać sobie wszelkie dochody i rozchody, by niepotrzebnie nie łudzić się, iż pszczoły żywią pszczelarza.
Na temat dochodu, a ściślej mówiąc, bardzo pobieżnych danych, które ograniczają się zasadniczo do ilości miodu, jaką komuś udało się osiągnąć w bliżej nieznanych warunkach pożytkowych i przy zupełnie nieznanych kosztach wytwórczych, czytamy lub słyszymy takie oto wzmianki: „Koszty związane z prowadzeniem pasieki stałej wynoszą 5 kg miodu na jeden pień“. „W pasiekach lepiej prowadzonych można przyjąć przeciętną wydajność 12,5 kg miodu rocznie z pnia“. „Ogólnie przyjmuje się, że nakład pracy pszczelarza w pasiece wędrownej jest 100% większy“ itd., itd. Wszystkie tego rodzaju „mniej więcej“ nie są konkretne i nie mogą być podstawą do żadnego twierdzenia, bo w każdej pasiece inne są koszty produkcji, inne zbiory, inna gospodarka.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
