Rośliny dostarczające pożytku w okresie letnio-jesiennym
tekst: Henryk Kuza
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 6, czerwiec 1981 — Henryk Kuza
Henryk Kuza
strona 5

Każdy pszczelarz powinien się starać, aby w zasięgu lotu pszczół nie zabrakło od wczesnej wiosny do jesiennych mrozów roślin pyłko- i nektarodajnych. Wiosną i latem kwitnie ogromna ilość roślin pożytkowych w sadach, w ogrodach warzywnych, lasach, parkach, na polach, przydrożach, nieużytkach itp.
Szczególne znaczenie dla pszczół ma późny wziątek letnio-jesienny. W tym okresie rodzina pszczela przygotowuje się do przyszłorocznych pożytków wiosennych, które przy zastosowaniu odpowiedniej gospodarki pasiecznej mogą dać pokaźną część miodu.
W drugiej połowie lata liczne pasieki korzystają z pożytków stanowiących poplony ścierniskowe (seradela), wrzosu, koniczyny czerwonej, nawłoci późnej w dolinach niektórych rzek. Pszczoły mogą jeszcze dostarczyć miodu towarowego i zebrać pokaźny zapas pyłku. Chwasty pojawiające się na podorywkach pożniwnych (np. łopucha) i szybko rosnące poplony (gorczyca, facelia) zapewniają pszczołom u schyłku lata i na początku jesieni pewną ilość nektaru i dużo pyłku.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
