Roślinność i pszczoły we wrześniu
tekst: Wacław Michalski
Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 8, sierpień 1968 — Wacław Michalski

Wacław Michalski
strona 12
Resztki kwitnącego wrzosu i poplonowe rzepiki oraz międzyplonowa saradela wabią pszczoły resztkami słabo wydzielanego nektaru, a bardziej może chętnie zbieranym pyłkiem. Dla kogo? W tej porze roku raczej dla siebie, niż dla młodego rodzeństwa, które jest bardzo małe.
Młode pszczoły odżywiając się pyłkiem wzbogacają w organizmach tkankę białk.-tłuszczową, by w dobrej kondycji wejść w długi okres zimowej bezczynności, przetrwać mrozy i zachować zdolność do wychowu larw na przyszłą wiosnę. Intensywne odżywianie powoduje szybkie zapełnienie odchodami jelita prostego, zachodzi więc konieczność częstych oblotów, co też w ciepłe południa obserwujemy.
Gdybyśmy w tej porze roku mogli bezpośrednio obserwować pracę pszczół wewnątrz ula, to zdumielibyśmy się mądrą i przewidującą gospodarką, zmierzającą do przygotowania rodziny do zimy. A więc planowe i celowe rozmieszczenie zapasów, wyznaczenie centrum gniazda, które obowiązkowo musi składać się z wolnych od miodu komórek (niebezpiecznie jest przekarmiać!), bowiem w centralnej części gniazda matka będzie rezydować w ciągu całej zimy i tam na przedwiośniu rozpocznie się czerwienie. W tym też miejscu kończy czerwienie w końcu lata. Centralna część gniazda w pniach silnych o budowie zimnej znajduje się przeważnie naprzeciwko wylotu. Wszelkie szpary w ulu zostaną zalepione propolisem, a nieraz i wylotek, jeżeli jest za duży. Jednym słowem, nie znajdziemy najmniejszego zaniedbania ani opieszałości w pracach przygotowawczych do zimy.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
