Rok 1956 na Wybrzeżu

tekst: Franciszek Kutyna

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 2, luty 1957 — Franciszek Kutyna

Franciszek Kutyna

strona 59

Bazę pszczelarską mam w Gdańsku-Wrzeszczu, obok alei lipowej, wśród wielu tysięcy lip, klonów, kasztanów, drzew owocowych, drzew parkowych, krzewów ozdobnych i krzewów owocowych. Zdawałoby się, że są tu idealne waruki dla pszczół. A jednak to tylko pozory — tak dobrze nie jest. Sąsiedztwo morza psuje nam warunki, zmienia klimat, powoduje późną i zimną wiosnę, ochładza lato, powoduje sztormy. Wiosną, istotnie, gdy tylko przyjdą pierwsze ciepłe dni, występują duże ilości pyłku i nektaru z leszczyny, agrestów, z klonów, drzew owocowych i kasztanów. Dla wiosennego rozwoju warunki są świetne, ale na czerwonych kasztanach kończy się wczesny pożytek. Zakwita głóg, a w pasiekach głód — i tak aż do zakwitnięcia lip. Dlatego tę przerwę w pożytku musimy wypełnić wędrując z pasiekami na wielkie pola ozimych rzepaków, na pobliskie Gdańskie Żuławy, gdzie pasieki zostają przez czerwiec i lipiec. W sierpniu większość pszczelarzy wywozi swe pasieki na wrzosowiska, np. w 1956 r. z samego Gdańska i Sopotu wywieziono w teren około 2 500 pni.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy