Rasy pszczół w Polsce
tekst: Michał Gromisz
Pszczelarstwo, Rok XXXII, nr 4, kwiecień 1981 — Doc. dr hab. Michał Gromisz


Doc. dr hab. Michał Gromisz
strona 2
Oddział Pszczelnictwa ISiK, Puławy
Zarządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 10 lutego 1975 roku, regulujące w pszczelarstwie sprawy hodowlane, przewiduje u nas w kraju selekcję licencjonowaną pszczół trzech ras: miejscowej (Apis męllifica), kraińskiej (Apis mellifica carnica) i kaukaskiej (Apis mellifica caucasica). Pszczołę miejscową reprezentuje w zasadzie tylko jedna rasa: środkowoeuropejska, gdyż obejmuje ona swym zasięgiem prawie cały obszar naszego kraju. Jedynie w południową część, rejon Karpat, wkracza pszczoła kraińska. Naszą hodowlę tej rasy pszczół opieramy jednak głównie na importach z obszarów spoza południowych granic Polski. Najbardziej geograficznie nam odległa jest trzecia z oficjalnie uznanych u nas ras — pszczoła kaukaska. Pochodzi ona z terenu Kaukazu i od roku 1976 duże partie tych matek corocznie stamtąd sprowadzano w celach reprodukcji.
Pszczoła środkowoeuropejska
Należy do grupy określonej jako pszczoła miodna właściwa, o łacińskiej nazwie Apis mellifica mellifica L., nasiedlającej pierwotnie większą część Europy od Półwyspu Pirenejskiego do Uralu i na północ od Alp i Karpat po Skandynawię. Wszystkie formy tej pszczoły, jakie wyodrębniono na tym obszarze, na przykład bliską nam geograficznie pszczołę wrzosową i środkoworosyjską (leśną), morfologicznie są podobne, jedynie pod względem biologicznym występują między nimi bardziej widoczne różnice. Zróżnicowanie to jest wynikiem przystosowania populacji do miejscowych warunków klimatycznych i pożytkowych, bardzo rozmaitych na tym ogromnym obszarze Europy.
Pszczoła środkowoeuropejska jest stosunkowo duża, krępa, o szerokim odwłoku, zakończonym raczej tępo, a spokojnie siedząca robotnica przyjmuje postać niską i przysadzistą. Obnóża, skrzydła oraz języczek ma jednak krótsze niż pszczoły innych ras. Ubarwienie powłoki ciała jest ciemne o odcieniu od ciemnobrązowego do czarnego, po stronie brzusznej nieraz trochę jaśniejsze. Tak zwane rąbki filcowe, to znaczy tylne krawędzie tergitów odwłokowych, porośnięte włoskami, są wąskie, włoski natomiast niezbyt gęste, ale długie, brązowe, szarobrązowe lub płowe. Barwa matek i ich owłosienia jest podobna jak robotnic; barwa owłosienia trutni: od brązowej do czarnej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
