Racjonalne metody rozmnażania pszczół
tekst: Wanda Ostrowska
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 11, listopad 1960 — Inż. Wanda Ostrowska
Inż. Wanda Ostrowska
strona 326
RRZD w Siejniku
Doświadczenie obejmuje grupy rozmnażane pięcioma sposobami oraz grupę porównawczą silnych rodzin nie dzielonych. Czas trwania doświadczenia rozciąga się na trzy cykle dwuletnie. W pierwszym roku przeprowadza się dzielenie oraz pomiary do miodobrania włącznie. Kombinacje tworzone są w miarę dochodzenia do siły lub odpowiedniego stopnia rozwoju pni. Wyniki obliczane były na sumach wydajności macierzaka i rodziny nowoutworzonej dla uwypuklenia wpływu sposobu rozmnażania na wydajność miodu i wosku.
Tło klimatyczno-pożytkowe: oblot wiosenny średnio 7 kwietnia, okres rozwoju od oblotu do początku głównego pożytku średnio 60 dni, pożytek główny rozpoczyna się w pierwszej połowie czerwca i kończy około 20 lipca, bogactwo roślin pożytkowych bardzo duże, warunki atmosferyczne niekorzystne, klimat chłodny z dużą ilością opadów letnich.
Wyniki liczbowe otrzymane z 5-letniego okresu pracy (1955—1959) skłaniają do wyciągnięcia wniosku, że w omawianych warunkach pożytkowych najkorzystniejsze jest rozrajanie wczesne. Przynosi ono obok korzyści zwiększenia pasieki zwiększoną wydajność miodu i może być stosowane jako jedna z metod gospodarki na tym terenie. Do kombinacji wczesnych stosowanych w doświadczeniu należały stopniowe odkłady, dzielone w pół lotu, a w układzie atmosferyczno-pożytkowym roku 1958 wczesne roje naturalne.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
