Zapylanie upraw pod szkłem

tekst: Piotr Lange

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 6, czerwiec 1964 — Piotr Lange

Piotr Lange

strona 13

W ostatnich latach, przy stale rozwijającej się produkcji warzyw spod szkła, wzrasta także uprawa roślin dyniowatych — przede wszystkim ogórka — w szklarniach i inspektach.

Do najczęściej uprawianych ogórków szklarniowych należą odmiany „wężowe” — Najlepszy Weigelta, Spot Resisting oraz Nochowski. Są to odmiany partenokarpiczne, tzn. mające zdolność zawiązywania owoców bez zapłodnienia. Lecz niestety odmiany te nie mają zbyt wielu chętnych nabywców. Znacznie większym wzięciem na rynku krajowym cieszą się odmiany ogórków typu krótkoowocowego (np. Warszawski Inspektowy, który może być równie dobrze uprawiany w inspektach, jak i w szklarniach).

Odmiany te w celu wydania dorodnych owoców wymagają dobrego zapylenia i zapłodnienia kwiatów. Zapylania wymagają również ogórki partenokarpiczne uprawiane jako uprawy nasienne. Do niedawna jedynym skutecznym środkiem było zapylanie ręczne ogórków, które oprócz wielkiej pracochłonności nie dawało dostatecznych wyników. W szeregu doświadczeń zostało ustalone, że zaledwie u 35—42% zapylonych ręcznie ogórków następuje zapłodnienie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy