Pyłki i ich namiastki w gospodarce pasiecznej
tekst: Stanisław Mendrala
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 4, kwiecień 1957 — STANISŁAW MENDRALA
STANISŁAW MENDRALA
strona 109
Minął okres wiosennego przebudzenia pasiek, pierwsze obloty pszczół i ich nieomal natychmiastowe poszukiwanie pyłku. Niektóre bowiem matki już w styczniu zaczęły czerwić, a lęgnące się ze zniesionych jaj larwki potrzebują pokarmu białkowego, który znajdują dla nich pszczoły karmicielki właśnie w pyłku. Wprawdzie pszczoły mają go nieco dobrze zakonserwowanego tak w komórkach plastrów, jak również i w ciele swoim w postaci warstwy białkowo-tłuszczowej, wytworzonej jeszcze jesienią ze spożywanego pyłku, ale i jedne i drugie zapasy są już na wyczerpaniu. Potrzebny jest więc nowy dowóz tych pokarmów białkowych, niezbędnych dla coraz liczniejszych larwek.
Są niestety okolice, w których o wczesny zwłaszcza pyiek jest bardzo trudno i w takich miejscowościach rodziny pszczele bardzo wolno się rozwijają i spóźniają się na okres głównego pożytku w swym rozwoju.
Ale i w okolicach obfitujących w rośliny pyłkodajne mogą niepomyślne warunki atmosferyczne, jakie w naszym klimacie niestety dość często dają się nam we znaki, uniemożliwić pszczołom zbiór pyłku.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
