Pszczelarze dyskutują
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 3, marzec 1963 — Teodor Kołodziejczyk
Teodor Kołodziejczyk
strona 85

Jest rzeczą powszechnie znaną, że pszczelarze lubią dyskutować, skłonność ta w pewnym stopniu wynika z potrzeby ciągłego samokształcenia, niezbędnego do racjonalnej gospodarki pasiecznej dającej zyski i zadowolenie z pracy. Każdą więc sposobność, jak zebrania czy nawet spotkania przypadkowe wykorzystują do wzajemnej wymiany spostrzeżeń.
„Jak tam pszczoły? — ile kolega w tym roku wziął z pnia?”. To pytania przeważnie zadawane przy każdej okazji. Rozmowy nie ograniczają się tylko do takich informacji, mówi się o gospodarce pasiecznej, o osiągnięciach i niepowodzeniach.
Często i bardzo często zdania pszczelarzy na ten sam temat są przeciwstawnie różne. Dyskusje bywają bardzo gorące i mimo wzajemnego przekonywania się nie dają wyjaśnienia i uzgodnienia zapatrywań. Dlaczego tak się dzieje? Zdawałoby się, że przez wiele dziesiątków lat praktyka przy wykorzystaniu danych naukowych powinna zapewnić producentom miodu i wosku tyle danych odpowiednio uzasadnionych, by ograniczyć do minimum sprawy sporne. Tymczasem — co zagadnienie to problem. W żadnej chyba dziedzinie wiedzy nie ma tylu problemów, co w pszczelarstwie. Przed kilku laty warszawski kurs pszczelarski w dziale gospodarki pasiecznej, był prawie w całości poświęcony problemom tej gospodarki. W dalszym ciągu na każdym zebraniu czy kursie, w każdej dyskusji problemy, problemy, problemy...
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
