Pszczelarz a wydajność z pnia

tekst: Franciszek T. Chimowicz

Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 9, wrzesień 1966 — Franciszek T. Chimowicz

strona 18

winieta działu „czytelnicy piszą” — rysunek pióra ze stalówką

(Artykuł dyskusyjny)

Od wielu lat zastanawiałem się dlaczego w mojej pasiece niektóre rodziny bardzo znacznie różnią się między sobą wydajnością: niską 1—10 kg, średnią 10—20 kg oraz wysoką 20—50 kg i wyższą. Bywały lata w mojej praktyce, kiedy to z 60-pniowej pasieki wykręciłem 80—100 kg miodu ogółem, a w roku 1958 zbiór w jednej z pasiek liczącej 27 pni wyniósł 44 kg miodu łącznie. W takich to niepomyślnch latach niewiele zwracałem uwagi na przyczyny pośrednie i na wpływ, jaki może mieć sam pszczelarz na wydajność.

Pamiętam również, jak w pasiece 57-pniowej w 1960 roku zabierałem się do wykręcenia około 350 kg. Ponieważ miód nie był jeszcze należycie poszyty, do miodobrania przystąpiłem z jednotygodniowym opóźnieniem. Ku memu zdziwieniu miodu nie wykręciłem ani kilograma. Dosłownie znikł. To była dopiero czarna magia. Okazało się, że przyczyną tej klęski był gremialny nastrój rójkowy, który ogarnął całą pasiekę, a wobec którego okazałem się bezradny.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy