Pszczelarstwo woj. olsztyńskiego i warunki jego rozwoju
tekst: Dominik Wanic
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 12, grudzień 1961 — Prof. dr Dominik Wanic

Prof. dr Dominik Wanic
strona 353
Pszczelarstwo województwa olsztyńskiego nie jest jeszcze dokładnie zanalizowane, gdyż wymaga to długotrwałych badań terenowych. Pierwszą syntezę na temat pszczelarstwa woj. olsztyńskiego i perspektyw jego rozwoju podała mgr Mostowska na podstawie uzyskanych materiałów. Dokładniejsze i bardziej szczegółowe informacje z powyższego zakresu uzyskano tylko dla niektórych powiatów, jak: Pisz, Nowe Miasto, Węgorzewo, Kętrzyn. Monografie pszczelarstwa tych terenów opracowano w ramach prac magisterskich.
Wyżej wspomniane dane, jak i ogólna opinia na temat wartości produkcyjnej pszczelarstwa woj. olsztyńskiego wykazują, że pod tym względem nasze województwo należy do lepszych regionów Polski. Ogólnie można powiedzieć, że rzadko zachodzą wypadki, aby do dobrze prowadzonej pasieki [?]rzeba tu było dokładać. Według nielicznych jeszcze punktów wagowych w roku 1959 średnia wydajność z 1 pnia w ciągu sezonu wyniosła ok. 19,5 kg brutto, a średnia z kilku lat (1952—1959) 21,6 kg przy czym za najlepszy rejon uchodzą powiaty: bartoszycki, kętrzyński i w części lidzbarski, biskupiński i węgorzewski. Za najsłabszy pod tym względem należy uznać rejon złożony z powiatu działdowskiego i w części nidzickiego oraz nowomiejskiego. Globalną produkcję miodu na całym terenie województwa olsztyńskiego szacuje się według ilości pni w r. 1959 na 1372 ton z czego skup miodu wyniósł 698,3 ton. Przyjmuje się, że reszta została zużyta na własne potrzeby przez samych pszczelarzy względnie sprzedana nie w punktach skupu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
