Pszczelarstwo przemysłowe w stanie Vermont*)

tekst: Charles Mraz

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 3, marzec 1967 — Charles Mraz

Charles Mraz

strona 5

Middlbury, USA

Nasz obecny sposób pracy z pszczołami jest wynikiem 45-letniej gospodarki w wielu stanach USA, Kanadzie i Meksyku. Główny cel przemysłowej gospodarki — to praca z możliwie jak największą liczbą pni i otrzymanie dużych ilości miodu przy jak najmniejszym nakładzie pracy. Ja z jednym pomocnikiem wykonuję wszystkie prace, jakie są konieczne przy obsłużeniu 1 200 rodzin. W okresie 3 letnich miesięcy mamy jeszcze jednego sezonowego pracownika, który nam pomaga przy odbiorze miodu.

W czasie sezonu wykonujemy wszystkie zasadnicze prace, pozostawiając jednak pszczołom, gdzie to tylko możliwe, jak największą swobodę działania. W większości wypadków one same troszczą się o wymianę matek. Nie otwieramy też zwykle uli częściej niż 3 razy do roku, a niekiedy przeglądamy je tylko dwa razy: na wiosnę i na jesieni.

Dla otrzymania dużych ilości miodu konieczne są silne pnie. Dlatego przygotowując pszczoły do zimowli zostawiamy im co najmniej dwie standartowe kondygnacje typu Langstrotha i jedną lub dwie półnadstawki pełne miodu. Staramy się, by każdy rój szedł na zimę z zapasem 25 do 35 kg miodu. W żadnym wypadku nie dokarmiamy pszczół cukrem. Podkarmianie pszczół wiosną na siłę uważamy za zbędne. Powinny mieć w zapasie dobry miód i naturalny pyłek, aby dojść do dużej siły.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy