Pszczelarskie bajki
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 1, styczeń 1967 — Elka
Elka
strona 0
I
Że nie znał się na pszczołach i miodu miał mało, Więc go serce codziennie dotkliwie bolało. Chcąc odnaleźć przyczynę takiej sytuacji, — Pszczoły winne wszystkiemu! — krzyknął w desperacji — By wiedziały nicponie, że strwoniły lato, Co jest w ulach zabiorę i nic nie dam za to!
Jak pomyślał, tak zrobił. Lecz gdy przyszła wiosna, Mina pana pszczelarza stała się żałosna: — O, psie krwie — rzekł — ambicją pewnie się ujęły! Obraziły się na mnie i z gniewu kipnęły!
Morał prosty z tej bajki: — Tak prawdą a Bogiem, Jakim był pasiecznikiem — takim psychologiem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
