Pszczelarskie bajki

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 1, styczeń 1967 — Elka

Elka

strona 0

I

Że nie znał się na pszczołach i miodu miał mało, Więc go serce codziennie dotkliwie bolało. Chcąc odnaleźć przyczynę takiej sytuacji, — Pszczoły winne wszystkiemu! — krzyknął w desperacji — By wiedziały nicponie, że strwoniły lato, Co jest w ulach zabiorę i nic nie dam za to!

Jak pomyślał, tak zrobił. Lecz gdy przyszła wiosna, Mina pana pszczelarza stała się żałosna: — O, psie krwie — rzekł — ambicją pewnie się ujęły! Obraziły się na mnie i z gniewu kipnęły!

Morał prosty z tej bajki: — Tak prawdą a Bogiem, Jakim był pasiecznikiem — takim psychologiem.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy