Przyczyny padania pszczół na śnieg

tekst: Jadwiga Guderska

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 3, marzec 1964 — opracowała J. Guderska

strona 11

Od dawna już było rzeczą wiadomą, że śnieg pokrywający ziemię w połączeniu ze światłem słonecznym, bywa przyczyną poważnych strat w pszczołach pod koniec zimy. Powszechnie uważa się, że odbite od śniegu promienie słońca docierając przez wylot ula pobudzają pszczoły do przedwczesnych oblotów, z których nie mogą one powrócić do ula, gdyż siadając na śniegu krzepną wskutek chłodu.

Podręczniki pszczelarskie zalecają, aby usuwać śnieg leżący przed ulami lub przykrywać go takim materiałem, jak np. słoma. Przypuszcza się, że tego rodzaju zabieg zmniejsza ilość pszczół wylatujących z uli, a jednocześnie zapewnia im możność bezpiecznego lądowania. Niekiedy radzi się pszczelarzom, aby nie usuwali śniegu osłaniającego wylot, ale to może opóźniać w niepożądanym stopniu obloty oczyszczające.

Wydaje się, że zagadnienie to nie zostało dotychczas szczegółowo przebadane. Dlatego też dwaj naukowcy z Uniwersytetu Utrechckiego (Holandia) H.H.W. Velthuis i F. J. Verheijen, stwierdziwszy, że w pasiece doświadczalnej pod koniec lutego ubiegłej wyjątkowo surowej zimy wiele pszczół ginie w dni słoneczne na śniegu (temperatura około zera) postanowili zbadać istotne przyczyny tego zjawiska. Przeprowadzili oni wstępne doświadczenia, które miały na celu wyjaśnić: a) dlaczego pszczoły wylatują z ula w takich warunkach i b) z jakich przyczyn nie są w stanie do niego powrócić.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy