Przeglądanie gniazd pszczelich
tekst: Stanisław Rychłowski
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 5, maj 1961 — Stanisław Rychłowski
Stanisław Rychłowski
strona 133
Dawni bartnicy, pasiecznicy i kószkarze, którzy gospodarowali w ulach o budowie nieruchomej, z konieczności zmuszeni byli do orientowania się w stanie roju według oznak zewnętrznych. Trzeba i dzisiaj nauczyć się patrzeć! Wiele można wywnioskować z obserwacji lotu pszczół, jego chyżości względnie ociążałości tonacji brzęku pszczół itd. Pszczelarz już z dala słysząc charakterystyczny brzęk pszczół rojących się, z całą pewnością wie, że rój wychodzi, więc idzie do pasieki, by stwierdzić tylko, w którym miejscu wiąże się kłąb. Obserwowanie pszczół na mostku przedwylotowym, na ziemi, wygląd obryzganych odchodami ścian ula, układ zgryzków na dnie ula, wygląd trupów na placykach przedwylotowych lub na dnie ula — wszystko to jest otwartą księgą, którą trzeba umieć czytać. Im lepiej uda się opanować umiejętność obserwowania pszczół, tym mniej będziemy przeszkadzać im w pracy, a i sobie zaoszczędzimy czasu na niepotrzebne przeglądy gniazd. Im mniej będziemy przeszkadzać pszczołom w pracy, tym więcej będą one mogły zebrać nektaru, pyłku, tym więcej budować.
Pszczoły musza mieć zapewniony spokój nie tylko w zimie. Nie należy rozbierać gniazda pszczelego i grzebać w nim tylko dla zaspokojenia ciekawości lub przeprowadzenia zabiegów, bez których może się obyć. Pszczelarz powinien szanować pracę pszczół, interweniować w ich życie tylko w przypadkach koniecznych, z myślą niesienia im pomocy lub nadania kierunku hodowlanego.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
