Przebieg sezonów pasiecznych w mojej pasiece w okresie 20 lat (1944-1963)

tekst: Jan Michalski

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 11, listopad 1964 — Jan Michalski

Jan Michalski

strona 3

zdjęcie — pasieka wśród bezlistnych drzew; na pierwszym planie ul z czterospadowym daszkiem i ścianami z poziomych deseczek, w głębi rząd uli

Podstawowym celem prowadzenia pasieki jest najwyższy zbiór miodu możliwy do osiągnięcia w warunkach danej okolicy. Aby w pełni wykorzystać zasoby nektaru okolicznej roślinności pszczelarze stosują różne metody gospodarcze, prowadzą dobór rodzin pszczelich bardziej wydajnych w zbiorach miodu i produkcji wosku, wprowadzają ulepszone systemy uli i wiele innych zabiegów gospodarczych.

Aby ocenić wyniki, jakie osiągamy z pracy w pasiece, prowadzimy kontrolę wagową przebiegu pożytków pszczelich oraz rachunkowość pszczelarską. Dopiero na podstawie ksiąg pasiecznych możemy ustalić średnią wydajność miodową z pnia, jaką osiągamy w warunkach danej okolicy.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy