Prace i plany zimowe

tekst: Czesław Bojakczuk

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 2, luty 1955 — CZESŁAW BOJAKCZUK

CZESŁAW BOJAKCZUK

strona 10

W naszym klimacie natura stwarza długą przerwę zimową, jak gdyby specjalnie przeznaczoną dla rolnika na przygotowanie do pełnego sezonu letniego. Okres ten pszczelarz powinien możliwie najproduktywniej wykorzystać wykonując prace pomocnicze w pracowni pasiecznej.

W niniejszym artykule omówię ogólne zasady prac zimowych pozostawiając pszczelarzom szczegółowe ich rozplanowanie.

Przede wszystkim musimy przeanalizować wyniki ubiegłego sezonu. Na podstawie notatek pasiecznych obliczamy wysokość zbiorów miodu i wosku, liczbę nowych rodzin uzyskanych drogą rójki naturalnej i sztucznej. Sprawdzamy, czy stosowane metody pracy były odpowiednie dla warunków pożytkowych okolicy pasieki. Jeżeli zauważymy, że niektóre rodziny specjalnie wybiły się w produkcji miodu czy wosku, musimy dokładnie zbadać, co było przyczyną. Może odmienna siła lub sposób prowadzenia rodziny przed głównym pożytkiem, może inna rasa pszczół lub krzyżówka ras, niejednakowe wykonanie poszczególnych czynności, względnie różnica w porze ich wykonywania, a może system ula lub jego konstrukcja. Jeżeli wszystkie warunki były takie same jak w rojach o słabych wynikach, to przyczyną wyższej wydajności będą niewątpliwie wybitne cechy matki. Na tę rodzinę należy zwrócić szczególną uwagę, zbadać pochodzenie matki, wyniki lat ubiegłych i wyniki osiągnięte przez siostry matki-rekordzistki lub też przez jej córki.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy