Szkolenie pszczelarzy w pow. łukowskim
tekst: Feliks Kołodziejczuk
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 2, luty 1962 — Feliks Kołodziejczuk
strona 60
Dnia 4 czerwca 1961 r. we wsi Trzebieszów w pow. łukowskim w pasiece kol. Tadeusza Wierzchowskiego odbył się jednodniowy kurs dla pszczelarzy. Na kurs pomimo niepewnej pogody pszczelarze okoliczni zjechali się bardzo licznie. Przybył również prezes Pow. Koła Pszczelarzy ob. Daniel Oleszek. Przy okazji trzeba podkreślić, że prezes Oleszek pomimo poważnego wieku całą duszą oddał się pracy nad podniesieniem pszczelarstwa w pow. łukowskim. Ten siedemdziesięciosześcioletni człowiek cieszący się jeszcze dobrym zdrowiem, z zawodu instruktor łąkarski, po przejściu na emeryturę z pełnym poświęceniem zaczął tu organizować pszczelarstwo. Założył Związek Pszczelarski w pow. łukowskim, organizuje jednodniowe i trzydniowe kursy szkoleniowe oraz wycieczki dla pszczelarzy. Z jego to inicjatywy przez szereg lat z rzędu odbywają się trzydniowe kursy w Technikum Rolniczym w Radoryżu oraz jednodniowe kursy w większych i racjonalnie prowadzonych pasiekach znajdujących się na terenie powiatu. W roku następnym z jego inicjatywy planuje się dla pszczelarzy kurs z zakresu chorób pszczelich.
Wróćmy jednak do samego kursu. Po przemówieniu prezesa przystąpiono do przeglądu wzorowo prowadzonej pasieki kol. Wierzchowskiego. Ule w niej warszawskie zwykłe, charakterystyczne dla całego powiatu łukowskiego. Silne roje świadczą o starannej opiece pszczelarza i miodem płynącej okolicy. Po przeglądzie pasieki omawiane były takie sprawy, jak kupno i sadzenie drzew i krzewów miododajnych, tworzenie baz pszczelich uniezależniających pszczelarstwo od postępującej naprzód kultury rolnej. Następnie zabrał głos agronom w Trzebieszowie kol. Więckiewicz, wychowanek Technikum Pszczelarskiego w Pszczelej Woli. Mówił o tym, że wszystkie chwasty, a również i miododajne jak oset i ognicha, muszą być wyniszczone. Dzikie łąki, które są dobrą bazą miododajną, stale się zmniejszają przez uprawę i obsiewanie trawami szlachetnymi. Łąki szlachetne będą również dobrą bazą miododajną, gdy co kilka lat zostaną podsiane koniczyną białą lub szwedzką. Wszystkie skazane na zagładę chwasty muszą być zastąpione takimi roślinami uprawnymi, jak gryka, rzepak, koniczyna, wyka, peluszka, groch, fasola i wiele innych. Następnie inspektor WZP kol. Pacek mówił o gospodarce pasiecznej, a prezes Oleszek udzielił informacji o zaopatrzeniu pszczelarzy w naczynia na miód oraz sporządził listę zamawiających selekcyjne matki pszczele, po czym nastąpiła ożywiona dyskusja i podsumowanie kursu.
Feliks Kołodziejczuk
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
