Pozyskiwanie dodatkowych ilości wosku
tekst: Stanisław Rychłowski
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 2, luty 1957 — STANISŁAW RYCHŁOWSKI
STANISŁAW RYCHŁOWSKI
strona 36
W pewnych okresach młode pszczoły bardzo łatwo produkują wosk. Jeżeli wtedy nie mają go gdzie składać, jeżeli ul jest całkowicie wypełniony wybudowanymi plastrami — ten drogocenny materiał wyrzucony jest najpierw na dno ula, a potem z ula w trawę przez wylot. Widzimy nieraz takie maleńkie, białe łuseczki na dnie ula. Marnuje się w ten sposób rokrocznie bardzo dużo wosku.
W starych podręcznikach pszczelarskich pisano, że koszt wyprodukowania wosku jest wysoki, że pszczoły zużywają dziesięć kilogramów miodu na wyprodukowanie jednego kilograma wosku itd. Wynalazek miodarki i węzy sztucznej łącznie z tym, co pisano na temat wielce kosztownej produkcji wosku — przyczyniły się do tego, że każdy pszczelarz goni rokrocznie za węzą, nie mając ze swej pasieki wosku w takiej ilości, jaka łatwo może być dodatkowo uzyskana.
W pewnych okolicznościach budowa nowych plastrów odbywa się kosztem wzmożonego wysiłku rodziny pszczelej, zwłaszcza gdy do tej czynności zmuszone są pszczoły starsze, których gruczoły woskowe są już w zaniku. Nie jest to również odpowiednia pora, aby zmuszać pszczoły do budowy gniazda, gdy trwa główny pożytek. Trudno też pszczołom budować plastry po zakończonym pożytku.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
