Porównanie wartości odżywczych pyłku
tekst: Marek Pogorzelec
Pszczelarstwo, Rok LXIX, nr 9, wrzesień 2018
W niektórych przypadkach blisko spokrewnione ze sobą rośliny znacznie różnią się wartością odżywczą pyłku. Warto o tym wiedzieć, podejmując decyzję dotyczącą wzbogacenia otoczenia pasieki w pożytki dla pszczół. Koniczyna uważana jest za bardzo cenne źródło pożytku pyłkowego. Opinia jest słuszna w przypadku koniczyny czerwonej – łąkowej, koniczyny białej – rozesłanej. Pyłek tych koniczyn zawiera 22-35% białka. Warto też mieć koniczynę polną, w pyłku której jest 32% białka. Znacznie gorszy dla pszczół jest pyłek z koniczyny białoróżowej – szwedzkiej. Jeśli istnieje możliwość, warto z roślin pastewnych z rodziny bobowatych wysiać sparcetę zamiast lucerny. Pamiętać trzeba, że również wierzba wierzbie nie jest równa. Poza wierzbą iwą cenny pyłek wytwarza wierzba płożąca. Najmniejszą wartość ma pyłek wierzby kruchej i białej
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
