Poławiacz pyłku i jego zastosowanie praktyczne

tekst: Józef Kalinowski

Pszczelarstwo, Rok V, nr 12, grudzień 1954 — JÓZEF KALINOWSKI

okładka: winieta „PSZCZELARSTWO” na tle plastra, pod nią „Nr 12, Grudzień 1954”; zdjęcie kobiety w białym fartuchu pochylonej nad mikroskopem w laboratorium
Okładka numeru 12/1954. Zakład Chorób Pszczół PIW w Gorzowie Wielkopolskim. Pracownik naukowy Zakładu, Bogumiła Niekrasz, przy badaniu pszczół na obecność roztoczy.

JÓZEF KALINOWSKI

strona 1

Znaczenie pyłku w życiu rodziny pszczelej jest znane i doceniane przez większość pszczelarzy. Świadczą o tym częste wzmianki w piśmiennictwie pszczelarskim.

Pyłek wraz z cukrami stanowi naturalne pożywienie rodziny pszczelej. Brak dostatecznej ilości pyłku przejawia się w pierwszym rzędzie słabym czerwieniem matki; rodzina taka nie jest w stanie dojść do odpowiedniej siły. Jak wynika z dotychczasowych badań, pyłek który wchodzi w skład pożywienia pszczół, nie prędko będzie mógł być zastąpiony jakąś namiastką.

Analizując zagadnienie braku względnie niedostatecznego wykorzystania w gospodarce pasiecznej rezerw pyłku i szukając sposobów zaradzenia temu napotykamy na dość znaczne trudności przeważnie natury technicznej. Zbieranie pyłku z roślin, łamanie i przynoszenie gałęzi kwitnących drzew do pasieki, czy wybieranie pierzgi z plastrów w celu przechowania jej na okres wiosenny nie jest w stanie rozwiązać zagadnienia.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy