Po jakiej drodze idziemy?
tekst: Józef Kubok
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 1, styczeń 1958 — JÓZEF KUBOK
JÓZEF KUBOK
strona 1
Na trudną i daleką drogę weszło pszczelarstwo polskie po wielu bezdomnych latach, latach ignorancji, osamotnienia, i opuszczenia przez tych, których wyznaczono nam wtedy na opiekunów i przyjaciół. Dobrze pamiętamy, jak opiekowały się pszczelarstwem b. „Samopomoc Chłopska“ i „Centrala Ogrodnicza“.
Obecnie mamy znowu związki pszczelarskie i tworzymy podstawy ekonomiczne działalności związkowej w postaci spółdzielczości pszczelarskiej. Rzecz w tym, że takie zorganizowanie spółdzielczości, aby służyła ona naprawdę pszczelarstwu, napotyka dzisiaj na ogromne trudności ze strony tych właśnie czynników, a raczej instytucji, które w 1949 roku „połknęły“ związki pszczelarskie. O ile naczelne organy władzy państwowej i politycznej oraz Komitet Organizacyjny Związku Kółek i Organizacji Rolniczych obiektywnie i przychylnie odnoszą się do postulatów pszczelarstwa reprezentowanych przez Polski Związek Pszczelarski, to Centrala Spółdzielni Ogrodniczych od samego początku podjęła ze spółdzielczością pszczelarską nieubłaganą walkę nie przebierając w środkach, aby tylko wyciągnąć z niej maksimum korzyści dla siebie, a pszczelarzom zostawić marne „ochłapy“.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
