Czy fińska sauna i ruska łaźnia uratują nasze pszczoły?
tekst: Valery Isidorov
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 8, sierpień 2012 — Dr hab. Valery Isidorov, prof. zwyczajny
Dr hab. Valery Isidorov, prof. zwyczajny
Zakład Chemii Środowiska, Uniwersytet w Białymstoku
strona 2
Nie zawsze i nie wszyscy zdają sobie sprawę z faktu, że pszczoły miodne należą do gatunków w największym stopniu narażonych na niebezpieczeństwo. Żyją one bowiem w olbrzymich rodzinach w „mieszkaniach”, w których panują najbardziej sprzyjające warunki (tj. temperatura i wilgotność) do rozwoju mikrobów. Pszczoły wykonują swoją pracę w dalece niesterylnym środowisku i obrona przed chorobotwórczymi organizmami jest dla nich kwestią życia lub śmierci. Podczas zbioru nektaru i pyłku oblatują one duże terytorium i kontaktują się z miododajnymi roślinami, zasiedlanymi przez różnoraką florę bakteryjną. Na dodatek pszczołom zawsze zagrażała inwazja różnego rodzaju pasożytniczych owadów, jak wszolinki, larwy różnych gatunków oleic, muchy i inne szkodniki. W ciągu wielu setek tysięcy lat pszczołom udawało się stawiać czoło wszystkim tym utrapieniom. Zachodzące w tych czasach zmiany środowiskowe (np. klimatu) i związane z nimi pojawianie się innego gatunkowego składu roślinności, przebiegały na tyle powolnie, że pszczoły potrafiły przystosować się do nich. Jednak od początku XX wieku procesy nabrały charakteru grozy. Wycinanie lasów, zmiany krajobrazowe, intensywne rolnictwo z nieuniknionym stosowaniem sztucznych nawozów i chemicznych środków ochrony roślin, katastrofalne zanieczyszczenie powietrza, gleb i wód powierzchniowych obcymi naturze substancjami chemicznymi i w końcu pojawienie się nowych genetycznie zmodyfikowanych organizmów stanowi jedynie fragment zmian. Jak w takiej sytuacji radzą sobie pszczoły?
W ostatnich dziesięcioleciach zdrowotność rodzin pszczelich, niestety, drastycznie spadła. Wystarczy wspomnieć zespół masowego ginięcia pszczoły miodnej (CCD), którego przyczyna nie została wyjaśniona. Jednak wiąże się z nim długa lista czynników prawdopodobnie wpływających na jego powstanie u pszczół, jak inwazje pasożytniczego roztocza Varroa destructor, obniżenie odporności pszczół, nosemoza powodowana przez Nosema ceranae, porażenie wirusem izraelskiego paraliżu pszczół (IAVP), zatrucie pestycydami (zwłaszcza z grupy neonikotynoidów) oraz zmiany w środowisku spowodowane globalnym ociepleniem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
