Ostatnie głosy w sprawie „znieczulicy”
tekst: E. Sykulski, Stefan Wnuszyński, T. Pijewski
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 6, czerwiec 1960 — E. Sykulski, S. Wnuszyński, T. Pijewski
E. Sykulski, S. Wnuszyński, T. Pijewski
strona 181
Mimo, że pszczelarze chwalą sobie rok 1959, u nas rok ten był bardzo słaby. Większość pszczelarzy wybrała miód na początku czerwca i na tym koniec Nastąpiły dni suszy, tak że w lipcu niektóre pnie trzeba było dokarmiać. Jednak wielu pszczelarzy, bo tak ich trzeba nazwać, już do pasieki nie zaglądało. Kiedy rozmawiałem z nimi, że trzeba pszczoły dokarmiać, bo mogą wyginąć z głodu, otrzymałem odpowiedź: „Jak sobie nie przyniosą, to niech giną“. Cóż, ja jestem młody, nie bardzo mnie starsi chcą wysłuchać. Uważają, że młodzi ludzie mają mało doświadczenia i wiedzy.
W sierpniu efekt był bardzo przykry dla mnie, bo właśnie w tych pasiekach, u starych praktyków całe pnie ginęły z głodu. Po dłuższej niepogodzie, kiedy otworzyli ule, było już za późno. Pszczoły leżały na dnie, a czerw się rozkładadał.
W jednej pasiece na 9 pni ocalało 5, ale i w nich czerw był zgryzany. W innych pasiekach zginęły po 2 pnie i więcej. Piszę, że efekt był dla mnie przykry — naprawdę nie mogłem tego przeboleć, by tak pracowite i oddane nam pszczółki ginęły. „Pszczelarze“ tym się nie przejęli!
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
