Opolszczyzna — kraj głębokich kontrastów

tekst: Janina Strachalska

Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 2, luty 1965 — J. Strachalska

strona 20

Ziemia Opolska — Zielony Śląsk jest ze wszystkich naszych Ziem Zachodnich najgłębiej chyba zakorzeniona w polskości — mimo wszelkich wielowiekowych obcych wpływów i naleciałości. Najbliższa ojczyzna Jana Dzierżona, który tu całe długie życie przepracował, i Jakuba Kani, ojczyzna ludu, który do dziś przechował zaginione już prawie gdzie indziej, najpiękniejsze formy starej polszczyzny, mimo trwającej setki lat zaborczej ekspansji niemieckiej, pamiętnego „Drank nach Osten”.

I ostatnio od lat dwudziestu bez mała — to tereny, na które napłynęła niesiona prądem wojny fala ludności z Polski środkowej — krakowskie, katowickie, kieleckie, i z Polski wschodniej — Polesie, Wołyń, Podole.

Wszystkie te elementy etniczne wymieszały się na Opolszczyźnie, a wyniki tego procesu są bardzo różne, i złe i dobre. Dziś, po upływie 20 lat można już obiektywnie stwierdzić, że rezultaty dobre tu przeważają. Wczorajsze ogromne antagonizmy po trochu się ścierają, podobnie jak i po trochu wyrównują się tak wyraźne dawniej różnice kulturowe i światopoglądowe.

Dzisiejsi młodzi — wyrośli już na tej ziemi — upodabniają się stopniowo do siebie poprzez wspólną szkołę, pracę i zabawę. Reszta — dokonuje się już w dzieciach małżeństw mieszanych, w tym pokoleniu najmłodszym, do którego należy dzień jutrzejszy.

Kontrasty, choć już tak bardzo zniwelowane, choć mniej ostre, jednak do dziś jeszcze istnieją. Dlatego też nikt, komu droga jest sprawa jedności naszego narodu, nie może pozostać obojętny na przejawy najbardziej dla nas istotnej i twórczej tendencji — łączenia.

Najgłębsza słuszność tej tendencji wyczuwalna jest w wielu płaszczyznach. Zaznacza się i na naszym małym (patrząc z zewnątrz) podwórku pszczelarskim. Przejawia się też przy wielu okazjach dając dowód właściwej, słusznej postawy.

Będąc jesienią na Śląsku Opolskim z radością podsumowywałam te mało nieraz podkreślane, a jakże bardzo ważne, wyniki długoletnich już procesów społecznych zmierzających w kierunku — właśnie — łączenia. Chciałabym je Czytelnikowi naszemu pokazać, bo te procesy, często nie dostrzegane, wydały już ważkie owoce m. in. również i w zakresie naszej działalności.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy