Ograniczanie czerwienia i ograniczanie gniazda

tekst: Stanisław Dworakowski

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 5, maj 1955 — STANISŁAW DWORAKOWSKI

STANISŁAW DWORAKOWSKI

strona 3

winieta działu — samochód ciężarowy z ulami na skrzyni, obok na ziemi ule

Ograniczanie czerwienia matek ma zarówno zwolenników, jak i zdecydowanych przeciwników. Prawda, jak zwykle w takich wypadkach, leży gdzieś po środku. W każdym bądź razie trzeba stwierdzić, że w pewnych sytuacjach rozumne i ostrożne ograniczanie czerwienia matek pszczelich jest rzeczą wskazaną i przynoszącą bardzo dobre rezultaty.

Wiemy doskonale, że od siły rodziny pszczelej, a zwłaszcza od ilości pszczół

strona 4

lotnych — zbieraczek, w dużej mierze zależy wysoka produkcja miodu. Dlatego od wczesnej wiosny stosujemy wszelkie znane nam i dostępne zabiegi, aby tę siłę na czas głównego pożytku rozwinąć w stopniu możliwie najwyższym. Wielki rozwój siły rodzin przed pożytkiem głównym wybitnie sprzyja wydajności pasieki, ale jeśli trwa on i przez okres pożytku głównego, wówczas przynosi stratę. Pszczoły zamiast przerzucić się całkowicie na zbiór miodu będą zajmowały się nadal w przeważnej części pielęgnowaniem czerwiu i będą zużywały na jego wychów duże ilości pokarmu. W rezultacie po głównym pożytku wyjdzie masa młodych pszczół, które nie mając już w polu pożywienia będą próżnowały i zjadały zapasy uprzednio zebrane.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy