Odpowiedzi Redakcji
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 3, marzec 1963
strona 87
Kol. Michał Giejsztowt, Pelplin. Proponuje Kolega zarzucić wszelkie nasze własne poszukiwania dogodnego ula wędrownego, a sięgnąć po gotowy wielokondygnacjowy ul Langstrotha z pojedynczymi ścianami i ramkami Hoffmanowskimi. Powołuje się przy tym Kolega na przykład ZSRR, gdzie zaczyna się propagować ule wielokondygnacjowe.
Wychodząc z założenia, że jeśli ul ten jest dobry w USA i ZSRR dochodzi Kolega do wniosku, że należy go „jednym pociągnięciem pióra” wprowadzić u nas, wyrugowując z przemysłowej produkcji wszystkie dotąd produkowane u nas typy.
Czy można żywcem przenosić oba wzory na nasz grunt, bez uwzględnienia odmiennych zgoła warunków pożytkowych i „dopasowanych” doń sposobów gospodarki?
Wszak u nas nektar nie leje się szeroką strugą do ula, jak w USA lub wielu okolicach ZSRR!
Tam można sobie pozwolić na manipulacje całymi kondygnacjami, u nas w większości wypadków — nie. Parę kg z ula trzeba nieraz zdobywać stosowaniem kraty odgrodowej, trzymaniem matek zapasowych, łączeniem itp.
W wielkich pasiekach, w obfitych okolicach ucieczka kilkunastu czy kilkudziesięciu rojów nie godna jest uwagi. Więcej pracy kosztowałoby zapobieganie rójce. A jak jest u nas?
Zimowanie uli w pojedynczych ścianach na toczku radzi Kolega załatwić przez obłożenie zewnątrz płytą porowatą. Czy robił to Kolega kiedykolwiek i wie, jak ona nasiąka wilgocią, przestając być dobrą izolacją?
A wędrówka z niezasiatkowanymi ulami po naszych drogach jest przez Kolegę wypróbowana? Ile to kłopotu sprawiła niejednemu pszczelarzowi jakaś jedna szczelina w ulu, którą zaczęły wychodzić pszczoły w czasie przymusowego postoju lub rozładunku.
Powracając do modnego ula wielokondygnacjowego, czy takim ulem nie może być ul stojak wielkopolski? Czy należy wprowadzać jeszcze jeden rozmiar ramki 435 × 230 mm? Powierzchnie obu ramek nie wiele od siebie odbiegają (wlkp. — 9,36 dcm², wielokondygnacjowego — 10 dcm²).
Słuszną rzeczą jest poszukiwać nowych rozwiązań, a więc i dogodniejszych typów uli, musi być to jednak poparte wieloletnią praktyką specyficznych warunków, a nie ślepym naśladownictwem.
A teraz mała jeszcze dygresja. Zajrzeliśmy do jednego z cenników amerykańskich firm uli i sprzętu pasiecznego i... poleca się tam aż 4 typy uli o różnej liczbie ramek i różnych ich rozmiarach. M. M.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
