Odkażanie plastrów suszu przy chorobie zarodnikowcowej
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 5, maj 1960
strona 147
Instrukcja Zakładu Chorób Owadów Użytkowych w Swarzędzu
Badania angielskie i radzieckie dowiodły, iż głównym źródłem rozpowszechniania choroby przy zarazie zarodnikowcowej są plastry zakażone przetrwalnikami nosemy. A zatem skuteczne odkażanie plastrów jest jednym z najważniejszych czynników mogących wpłynąć poważnie na zahamowanie rozpowszechniania się choroby zarodnikowcowej, a nawet przy konsekwentnym stałym odkażaniu plastrów pasieka może być uwolniona od zarazy.
Czas przeprowadzania odkażania. Odkażenie wszystkich plastrów suszu w pasiece najlepiej przeprowadzać jesienią po zakończeniu sezonu i przygotowaniu suszu do przechowywania zimowego. W wypadku nieodkażenia plastrów jesienią mogą one być odkażone jeszcze wiosną przed wstawieniem ich do uli.
Środek odkażający. Środkiem, który skutecznie odkaża plastry zanieczyszczone zarodnikami zarodnikowca pszczelego (Nosema) jest wypróbowany w Anglii — kwas octowy lodowaty.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
