O utworzenie placówki produkcyjno-naukowej dla biologicznej ochrony roślin w Polsce

tekst: Stanisław Wiąckowski

Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 7–8, lipiec–sierpień 1965 — Doc. dr Stanisław Wiąckowski

Doc. dr Stanisław Wiąckowski

strona 9

Większość praktyków producentów kojarzy ochronę roślin z masowym stosowaniem środków toksycznych. Dzieje się tak dlatego, że w ostatnim dwudziestoleciu chemiczne środki ochrony roślin przyczyniły się w dużym stopniu do podwyższenia wartości handlowej płodów ogrodniczych.

Nowoczesne badania wykazały jednak, że masowe stosowanie trucizn nie jest takie proste, jak to się na ogół wydaje. Chemiczne środki ochrony roślin, które niszczą szkodliwe zwierzęta, choroby roślin i chwasty, są jednocześnie trujące dla innych pożytecznych organizmów na ziemi.

Jak wykazuje olbrzymia literatura, niebezpieczeństwa chemizacji środowisk wzrastają ostatnio w szalonym tempie. Stosowane w sposób nie zawsze przemyślany i masowy środki toksyczne przez występienie fauny pożytecznej stały się niejednokrotnie przyczyną powstania gradacji wielu poważnych szkodników, jak np. roślinożerne roztocze, mszyce, czerwce itp. Na domiar złego owady i szkodliwe roztocze uodporniają się szybko na systematycznie powtarzane, wciąż te same trucizny. Poza tym należy podkreślić, że oprócz wrogów naturalnych szkodników niszczone są także przez trucizny owady zapylające kwiaty oraz owady odgrywające poważną rolę w procesach glebotwórczych.

Chemiczne środki stanowią między innymi bardzo duże niebezpieczeństwo dla pszczelarstwa. W Polsce tylko w ciągu trzech lat (1961—1963) straty w pszczołach i w miodzie wyniosły około 30 000 000 złotych. Są to dane zaniżone, gdyż do oficjalnej statystyki dostają się najczęściej tylko te wypadki, gdy sąsiadem stosującym trucizny jest instytucja państwowa. Stanowi to tylko drobną część strat, jakie rzeczywiście ponosi pszczelarstwo. Straty w produkcji miodu są z kolei drobną cząstką strat, jakie ponosimy przez wyniszczanie owadów zapylających kwiaty, bez których wszelka produkcja roślinna jest zupełnie niemożliwa. Przytoczone fakty stanowiące zresztą tylko fragment niebezpieczeństw związanych z masowym stosowaniem środków chemicznych powodują zasadnicze zmiany w poglądach na nowoczesną ochronę roślin.

Problem właściwej ochrony roślin staje się coraz trudniejszy, coraz bardziej skomplikowany i wymaga coraz lepszych opracowań naukowych. Niewątpliwie na czoło wysuwają się tutaj dwie tendencje: dalekowzroczna selektywizacja chemicznych środków ochrony roślin oraz rozwój metod biologicznych, które są, jak dotychczas, jedyną formą ochrony roślin zupełnie bezpieczną dla zdrowia człowieka.

Biologiczna ochrona roślin polega bowiem na wykorzystaniu naturalnych sprzymierzeńców człowieka w przyrodzie, jak np.: patogeny czyli mikroorganizmy chorobotwórcze, entomofagi: drapieżne i pasożytnicze owady, ptaki i ssaki owadożerne itd. Nic więc dziwnego, że wzrasta zainteresowanie biologiczną ochroną roślin i coraz powszechniej mówi się o konieczności wprowadzania tych metod do szerokiej praktyki ogrodniczej.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy