O szkodliwości niektórych roślin dla pszczół
tekst: Mieczysław Lipiński
Pszczelarstwo, Rok I, nr 6, listopad–grudzień 1950 — Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
Mgr inż. MIECZYSŁAW LIPIŃSKI
strona 35
Przy krzyżowym zapylaniu roślin przez owady zachodzi wzajemna wymiana usług między grupą roślin owadopylnych i grupą owadów-zapylaczy. Większy rozwój jednej grupy jest związany ściśle z większym rozwojem drugiej. Można sądzić, że przeczyłoby to zasadzie zachowania gatunku, gdyby niektóre rośliny działały na zgubę tych owadów, które wyświadczają im nieocenione usługi. Wydaje się, że każde logiczne rozumowanie musi doprowadzić do takiego wniosku.
W naukach przyrodniczych nie można formułować żadnych praw wyłącznie na podstawie „logicznego rozumowania“. Każde twierdzenie trzeba skonfrontować z rzeczywistością. Jeżeli jest prawdziwe, musi być z nią zgodne, bo bezspornych faktów nie obali żadna „logika“. Jest to często dyskutowany problem rozbieżności teorii z praktyką. W rzeczywistości taki problem nie istnieje. Jeśli teoria kiedykolwiek nie zgadza się z praktyką, to tylko dlatego, że w rozumowaniach teoretycznych nie wzięto pod uwagę wszystkich działających czynników.
Z tego punktu widzenia należy rozpatrywać fakt szkodliwości niektórych roślin dla pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
