O strukturze pszczelarstwa

tekst: Jerzy Makowicz

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 10, październik 1962 — Mgr Jerzy Makowicz

Mgr Jerzy Makowicz

strona 275

Pszczelarstwo nasze w chwili obecnej znajduje się na przełomie. Intensyfikacja rolnictwa, stosowanie środków chemicznych do walki ze szkodnikami roślin i chwastami zmienia warunki gospoparzenia w pszczelarstwie. Pasieki dawnego typu będące dodatkowym źródłem dochodu dla pszczelarza — rolnika tracą swój sens istnienia. Składa się na to bardzo wiele przyczyn, z których najważniejsze są:

1. Intensyfikacja rolnictwa wymaga specjalizacji produkcji. Przestał wystarczać w rolnictwie zakres ogólnych wiadomości o uprawie, nawożeniu czy hodowli. Rolnik chcąc osiąg[?]ąć jak najwyższą wydajność z hektara musi pogłębiać wiedzę rolniczą, której zakres jest tak szeroki, że nikt nie jest w stanie opanować wszyskich jej dziedzin. Musi zatem nastawiać się na jeden kierunek produkcji, specjalizować się, poznawać cały zakres wiedzy swojej specjalności. Nie wiele więc czasu pozostaje mu na prowadzenie działów ubocznych, musi zatem z nich zrezygnować. Taką tendencję wyraźnie daje się ostatnio zauważyć.

2. Pszczelarstwo nie może być prowadzone systemem ekstensywnym. Metody gospodarzenia wymagają nie tylko znajomości techniki pszczelarskiej, ale zmuszają pszczelarza do poznania szeregu dziedzin pokrewnych, bez których racjonalna gospodarka pasieczna jest wprost niemożliwa. Do tych dziedzin należy znajomość i biologii pszczół i botaniki i warunków fenologicznych nie tylko lokalnych ale w szerokim zasięgu, tj. i tych terenów, na które pszczelarz mógłby wędrować ze swą pasieką.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy