O przeróbce suszu na wosk
tekst: Jan Curyło
Pszczelarstwo, Rok III, nr 3, marzec 1952 — Inż. JAN CURYŁO
Inż. JAN CURYŁO
strona 4
Wosk pszczeli jest cennym surowcem dla wielu gałęzi przemysłu, a szczególnie cennym — dla pszczelarstwa do produkcji węzy. Bez dostatecznej ilości wosku nie można myśleć nie tylko o powiększeniu, lecz nawet o normalnym funkcjonowaniu pasiecznictwa. Szybko rozbudowujący się przemysł i planowy wzrost stanu pasiek potrzebują dużych ilości wosku. Nasze pszczelarstwo jednak produkuje za mało wosku nawet na swe bieżące potrzeby. Jego niedobór pokrywamy importem. Aby zaradzić złu, trzeba produkować więcej wosku. Dojść możemy do tego przez: 1) nastawienie pasiek na większą produkcję wosku; 2) skrupulatne zbieranie i właściwe przechowywanie suszu oraz przez należytą jego przeróbkę na wosk.
Artykuł ten omawia sprawy związane z przerobem suszu na wosk.
Wosk można wydobywać z suszu wieloma sposobami, jednak dla pszczelarzy pozostaje tylko wytopienie go i wytłoczenie na prasie. W większości przypadków przeróbka suszu jest nieprawidłowa, przy czym traci się 50% i więcej wosku. Jest to dostateczny powód, aby zająć się tą sprawą. Należy rozważyć proces wytapiania i wytłaczania, by przez zastosowanie racjonalnych metod zmniejszyć straty gospodarcze, które w skali państwowej stanowią poważną pozycję.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
