O oszczędnej gospodarce woskiem
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 5, maj 1961 — Teodor Kołodziejczyk
Teodor Kołodziejczyk
strona 131
Wprowadzenie do gospodarki pasiecznej ula ramowego, a z nim możności użytkowania tej samej woszczyny przez szereg lat oraz zużycie wosku w pasiece w formie węzy, spowodowało niedobór wosku na naszym rynku trwający w dalszym ciągu. Plastry używane są tak długo, że stają się zupełnie czarne i cięzkie od nadmiaru oprzędów i innych zanieczyszczeń. Dzieje się tak nie tylko w pasiekach początkujących pszczelarzy, którym można by wybaczyć nieświadomość co do konsekwencji takiego postępowania, ale i w pasiekach fachowców.
Właśnie teraz, na początku sezonu pszczelarskiego, kiedy szykujemy zapasowe plastry do powiększania gniazd, przydałby się dokładny przegląd naszego zapasu woszczyny.
Plastry w porę wymieniane dawałyby przez wytapianie większe ilości wosku, a przez to zwiększyłaby się jego produkcja. W dalszym ciągu importujemy wosk, co oczywiście źle świadczy o naszej produkcji. Niedobory są wynikiem niewłaściwej gospodarki woskiem, właściwe nim gospodarowanie zapewniłoby samowystarczalność, a nawet pewne nadwyżki. Na czym ta oszczędność polega? Napewno nie na tym, by plastry były używane przez kilkanaście lat, aż do zupełnego sczernienia, wręcz przeciwnie — na częstej wymianie woszczyny, co roku około 1/3 stanu plastrów gniazdowych, tak by do przetapiania nie było w pasiece woszczyny czarnej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
