O metody gospodarki
tekst: Wacław Michalski
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 11, listopad 1962 — Wacław Michalski
strona 324
Od kilku lat na łamach naszej prasy ukazują się artykuły na tematy związane z opłacalnością pasiecznictwa, w których dominuje zagadnienie gospodarki wędrownej. Gospodarka postojowa, wzmiankowana wstydliwie, zepchnięta jest na drugi plan.
A przecież jest faktem niezaprzeczalnym, że większość pasiek w Polsce nie wędruje. Wielu autorów po dokonaniu jednego szczęśliwego wypadu na wrzosy gloryfikuje wędrownictwo. A czy wywiezienie pszczół na wrzosy, inaczej mówiąc — jednokrotna zmiana miejsca jest w istocie wędrówką? Chyba nie. Takiej pasieki nie nazwałbym wędrowną. Pasieka, która odwiedza wrzosy jako trzeci lub czwarty pożytek, zasługuje na miano wędrownej W żadnym wypadku nie zgodziłbym się nazwać pasiecznictwem wędrownym pasiek, które wiosną wywozi się na wieś, a na zimę przywozi do miasta.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
