O metody gospodarki

tekst: Wacław Michalski

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 11, listopad 1962 — Wacław Michalski

strona 324

Od kilku lat na łamach naszej prasy ukazują się artykuły na tematy związane z opłacalnością pasiecznictwa, w których dominuje zagadnienie gospodarki wędrownej. Gospodarka postojowa, wzmiankowana wstydliwie, zepchnięta jest na drugi plan.

A przecież jest faktem niezaprzeczalnym, że większość pasiek w Polsce nie wędruje. Wielu autorów po dokonaniu jednego szczęśliwego wypadu na wrzosy gloryfikuje wędrownictwo. A czy wywiezienie pszczół na wrzosy, inaczej mówiąc — jednokrotna zmiana miejsca jest w istocie wędrówką? Chyba nie. Takiej pasieki nie nazwałbym wędrowną. Pasieka, która odwiedza wrzosy jako trzeci lub czwarty pożytek, zasługuje na miano wędrownej W żadnym wypadku nie zgodziłbym się nazwać pasiecznictwem wędrownym pasiek, które wiosną wywozi się na wieś, a na zimę przywozi do miasta.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy