O gospodarce w ulach — wieżowcach
tekst: Jadwiga Guderska
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 11, listopad 1965 — Jadwiga Guderska
strona 11
Już od kilku lat coraz liczniejsi pasiecznicy w Związku Radzieckim przechodzą na hodowlę pszczół w ulach — stojakach o kilku korpusach, podobnych do tych, jakie są powszechnie używane w Stanach Zjednoczonych AP. Trzeba zaś wiedzieć, że w USA obecnie 95% wszystkich uli stanowią takie „wieżowce” złożone z licznych, nieraz stosunkowo lekkich korpusów, stawianych jeden na drugim.
Utrzymanie pszczół w ulach wielokorpusowych pociąga za sobą gruntowne zmiany w całej gospodarce; metody jej są odmienne niż przy ulach leżakach czy powszechnie dotychczas używanych w ZSRR ulach 12-ramkowych. Aby więc zapoznać szeroki ogół pszczelarzy radzieckich z nowymi metodami gospodarki, konieczne stało się opracowanie odpowiedniej literatury. Ostatnio ukazało się drugie wydanie, poprawione i uzupełnione, popularnie ujętej książki dwóch autorów omawiających konstrukcję ula wielokorpusowego i główne zasady gospodarowania w nim. (W. W. Rodionow, N. A. Szabarszow: Mnogokorpusnyj uliej i metody pczełowożdienja, Moskwa 1965).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
