NOWY SPOSÓB PRZEROBU SUROWCA WOSKOWEGO NA ZIMNQ
tekst: Opr. Mgr Mieczysław Janiszewski
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 10, październik 1963 — opr. Mgr Mieczysław Janiszewski
strona 254
Od najdawniejszych czasów wosk uzyskuje się przez rozgotowanie suszu i poddanie go następnie prasowaniu.
Susz, jak wiadomo, składa się z komórek woskowych i znajdujących się w nich oprzędów, pierzgi oraz częściowo rozpuszczalnych w wodzie odchodów czerwiu. Podczas powstawania oprzędu wydzielana przez czerw przędza zlepiana jest specjalną substancją i trwale przymocowana do dna i ścianek komórek. Największy nawet wysiłek fizyczny pszczoły nie wystarcza do oderwania oprzędu od komórki. Jest to możliwe tylko przy użyciu pewnych związków chemicznych zawartych w jej ślinie i wody.
Pokruszony surowiec woskowy (susz, zboiny i wytopki) moczy się przed rozpoczęciem przerobu w ciągu 2—4 dni w wodzie o temperaturze nie wyższej od 50°. W tym czasie pod działaniem wody oprzędy zaczynają się oddzielać od woskowych części komórek, a podstawowa masa produktów rozkładu białka (z odchodów czerwiu) rozpuszcza się w wodzie nadając jej ciemno brązowe zabarwienie. Woda musi być przy tym zmieniana tyle razy, aż przestanie się zabarwiać. Zwykle następuje to po czwartym przemyciu suszu.
Gdy po przełamaniu kawałka namoczonego starego plastra będzie widać, że oprzędy oddzielają się od ścianek, a zwłaszcza od den komórek, wówczas można przystąpić do następnego etapu pracy. Napęczniały susz
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
