O dołączaniu bezmatka
tekst: Eugeniusz Kieruczenko
Pszczelarstwo, Rok VII, nr 12, grudzień 1956 — Eugeniusz Kieruczenko
strona 15
W nawiązaniu do notatki kol. Wnuszyńskiego zamieszczonej w „Pszczelarstwie“ nr 4/56 w sprawie dołączania bezmatka wiosną doświadczyłem co następuje: w jednym bardzo słabym pniu zginęła mi wiosną matka. Potrzeba łączenia była paląca. Postąpiłem wg wskazań kol. Wnuszyńskiego: o godz. 19 pszczoły bezmatka strząsnąłem z ramek do ula, który przysunąłem do sąsiedniego ula z matką. Pszczoły bezmatka przeszły do sąsiada, silnie wachlując, nie zaczepiane weszły do środka, a na drugi dzień poszły z gospodarzami do pracy.
Zachęcony tym na trzeci dzień chciałem słabą rodzinę posiadającą dobrą matkę zasilić muchą z silnego pnia. Lecz tu okazało się inaczej. Gospodarze na razie grzecznie przyjęli gości do swego ula, ale na drugi dzień około 200 sztuk martwej muchy leżało przed ulem. Czym to wytłumaczyć?
Następnie nasuwa się pytanie, jak zachowałyby się pszczoły, gdybyśmy dołączyli pszczoły z matką do bezmatka? Proszę kolegów pszczelarzy o wypowiedzenie się.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
