Nowy wzorzec ula wielkopolskiego
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok V, nr 4, kwiecień 1954 — Dr ANTONI DEMIANOWICZ
Dr ANTONI DEMIANOWICZ
strona 7
Dział Pszczelnictwa IS
Zasadniczą cechą tego ula są jednakowe, szeroko-niskie ramki w gnieździe i nadstawce. Z tego względu należy zaliczyć go do uli typu Root‘a. Ponieważ rozmiary ramki wielkopolskiej zostały oparte o rozmiary ramki ula Leciejewskiego (odwróconej o 90⁰) ul wielkopolski można określić jako „Polski Root“. Wypełnił on lukę w naszym pszczelarstwie — brak uli dostosowanych do gospodarki wielopiętrowej. Ta jego cecha sprawiła, że ul wielkopolski został przez Ministerstwo Rolnictwa zalecony obok ula warszawskiego (poszerzonego) i Dadana do produkcji i wprowadzenia na teren.
Podajemy tu rysunki i opis budowy ula wielkopolskiego opracowane przez Dział Pszczelnictwa IS.
Przed tym jednak omówimy zmiany, które zostały dokonane, i uzasadnimy, czym powodowano się przy wprowadzeniu tych zmian. Ogólnie biorąc, zdążały one w kierunku uproszczenia dotychczasowej konstrukcji i ułatwienia budowy, a przez to do obniżki ceny ula oraz usunięcia pewnych jego wad konstrukcyjnych.
Dotychczas wręgi łączące dno, korpus, nadstawkę i półnadstawkę robiono w ten sposób, że zewnętrzna część górnego wręgu leżała wyżej od wewnętrznej, co umożliwiało zaciekanie wody deszczowej do środka ula. W obecnym wzorze zewnętrzna jego część leży niżej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
