Nostrzyk biały — roślina godna uwagi
tekst: Antoni Mitura
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 2, luty 1961 — Antoni Mitura
Antoni Mitura
strona 48
Nostrzyk biały (Melilotus albus) z rodziny motylkowatych spotyka się u nas w stanie dzikim, a niekiedy uprawiany jest jako roślina pastewna. Dorasta on do wysokości 150 cm. W Ameryce nostrzyk nazywa się koniczyną słodką, a w ZSRR koniczyną olbrzymią. Nostrzyk ma liście trójlistkowe o brzegach nieregularnie ząbkowanych. Kwiaty drobne, zebrane w dość luźne wydłużone grona. Odznacza się bardzo małymi wymaganiami co do warunków klimatyczno-glebowych i uprawy. Wytrzymuje niskie temperatury i długotrwałe susze letnie.
Można go uprawiać na lekkich glebach piaszczystych i żwirowatych, byle tylko zawierały dostateczną ilość wapna. Nie znosi natomiast gleb podmokłych, kwaśnych. Gleby takie przed wysiewem nostrzyku wynawozić trzeba węglanem wapnia (wapniak mielony) w ilości do 10 q na ha.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
