Nie chcemy paradoksów w gospodarowaniu
tekst: Janina Strachalska
Pszczelarstwo, Rok XX, nr 1, styczeń 1969 — J. Strachalska

J. Strachalska
strona 20

Cofnijmy się nieco w czasie:
W sprawozdaniu swym z działalności w 1967 roku Zarząd Okręgowej Spółdzielni Pszczelarskiej w Lublinie stwierdził: „W tej chwili (kwiecień 1968) wytworzyła się paradoksalna sytuacja. Z jednej strony WZGS-y na terenie naszej działalności sposobem chałupniczym rozlewają miód w słoiki, z drugiej strony nowowybudowany zakład przetwórczy produktów pszczelich (którego koszt budowy wyniósł 18,5 mln zł — p. red.) nie ma zagwarantowanej dostatecznej ilości masy towarowej do przerobu“.
Rzeczywiście — sytuacja paradoksalna. A jak jeszcze wziąć pod uwagę wielkość zaciągniętego na budowę długu bankowego, który obciąża Spółdzielnię, a zatem i koszt każdego kilograma miodu i węzy... Lubelska Spółdzielnia — dopóki nie spłaci długu — powinna mieć szczególnie dużo do roboty, a tymczasem tej roboty brak.
W tej sytuacji Zarząd OSP postuluje do władz CSO o przydzielenie do terenu działalności Spółdzielni dwóch sąsiednich województw — rzeszowskiego i kieleckiego, ewentualnie o import miodów zagranicznych, ewentualnie — o surowe zobowiązanie Centrali Rolniczych Spółdzielni, aby skupowany przez nią na terenie działalności OSP surowiec miodowy dostarczany był wyłącznie do magazynów tejże OSP.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
